14 اردیبهشت

روز میلاد توست و من همچنان در آرزوی لحظه ای هستم

که دستانت را بگیرم در چشمانت خیره شوم 

تو را در آغوشم بفشارم و با عشق بگویم

همسرم

تموم زندگیم

تولدت مبارک

گشته لبریز این شراب جام صبرم ای خدا

خسته گشتم بس که کردم با دلم اورا صدا

مینویسم از فراقش درد ها با عمق جان

از دوچشمم گشته اشک ماتم و حسرت روان

بار الها تکیه گاه آرزوهایم کجاست؟

همدم شبهای تار خستگیهایم کجاست؟

دوستان شرح پریشانی من گوش کنید    

داستان غم پنهــــانی من  گــــوش کنید

قصه بی سر و سامانی من گوش کنید       

گفت وگوی من و حیرانی من گوش کنید

شرح این آتش جان سوز نگفتن تا کی       

سوختــم سوختــم این راز نهفتن تا کی

                  ****

ساکن کوی بت عربده ‌جویی بودیم

عقل و دین باخته، دیوانه‌ی رویی بودیم    

بسته‌ی سلسله‌ی سلسله مویی بودیم

کس در آن سلسله غیر از من و دل بند نبود  

یک گرفتار از این جمله که هستند نبود

                       ****

سنبل پرشکنش هیچ گرفتار نداشت

اینهمه مشتری و گرمی بازار نداشت       

یوسفی بود ولی هیچ خریدار نداشت

اول آن کس که خریدار شدش من بودم      

باعث گرمی بازار شدش من بودم

                   ****

داد رسوایی من شهرت زیبایی او

بسکه دادم همه جا شرح دلارایی او         

شهر پرگشت ز غوغای تماشایی او

این زمان عاشق سرگشته فراوان دارد    

کی سر برگ من بی سر و سامان دارد

                     ****

چاره اینست و ندارم به از این رای دگر    

که دهم جای دگر دل به دل‌آرای دگر

چشم خود فرش کنم زیر کف پای دگر         

 بر کف پای دگر بوسه زنم جای دگر

بعد از این رای من اینست و همین خواهد بود   

ولی هیچ کدومش به دلم ننشست

میخواستم بی بهونه بگم

فرنازم دوستت دارم 

والنتاین مبارک

من به غیر از تو نخواهم ،چه بدانی، چه ندانی ..

از درت روی نتابم ،چه بخوانی ،چه برانی ..

دل من میل تو دارد، چه بجوئی، چه نجوئی..

ای مهربان تر از برگ در بوسه های باران

بیداری ستاره در چشم جویباران

آیینه ی نگاهت پیوند صبح و ساحل

لبخند گاه گاهت صبح ستاره باران

بازآ که در هوایت خاموشی جنونم

فریاد ها برانگیخت از سنگ کوه ساران

ای جویبار جاری! زین سایه برگ مگریز

کاین گونه فرصت از کف دادند بی شماران

گفتی: به روزگاران مهری نشسته گفتم

بیرون نمی توان کرد حتی به روزگاران

بیگانگی ز حد رفت ای آشنا مپرهیز

زین عاشق پشیمان سرخیل شرمساران

پیش از من و تو بسیار بودند و نقش بستند

دیوار زندگی را زین گونه یادگاران

وین نغمه ی محبت بعد از من و تو ماند

تا در زمانه باقی ست آواز باد و باران

وقتی تو نباشی،هرشب شب یلداست

این قصـــــه غصه از عشق تو برخاست

وقتی تو نباشی دلها همه سنگ است

سنگ همه دلـــها گویی سرجنگ است

وقتی تو نباشی یک غربــــت تلخ است

یک فاصله از توهمچون خود زخم است

وقتی تو نباشی دردم که یکی نیست

این غمـــــکده دل از غصه تهی نیست

وقتی تو نباشی چشمم همه ابری ست

احساس من حتی پنهانی و زخمی ست

وقتی تو نباشی گلها همه تنها

دلداده ی عشقت آواره و رسوا

وقتی تو نباشی شب حس غریبیست

باید به تو گفتن این حس عجیبیست

وقتـــــی تو نباشی نای گفتنم نیست

راحت کنمت دوست دیگر نتوان زیست

با چشمانی به تیرگی شب یلدا 

با گیسوانی به سیاهی ِ ظلمت آخر دنیا 

با دستانی پوشیده و پنهان 

ترا انتظار می کشم...

یلدا به آخر برسد یا نرسد

دنیا تمام بشود یا نشود

مرا با تو همچنان ، 

عاشقانه های زیادی ست که نسروده ام!!

خواهمشان سرود...

در بلندترین یلدای عشق...

دل از من بردی ای دلبر به فن آهسته آهسته

تهی کردی مرا از خویشتن آهسته آهسته

کشی جان را به نزد خود ز تابی کافکنی در دل

بسان آنکه می‌تابد رسن آهسته آهسته

ترا مقصود آن باشد که قربان رهت گردم

ربائی دل که گیری جان ز من آهسته آهسته

چو عشقت دردلم جا کرد و شهر دل گرفت از من

مرا آزاد کرد از بود من آهسته آهسته

به عشقت دل نهادم زین جهان آسوده گردیدم

گسستم رشته جان را ز تن آهسته آهسته

ز بس گشتم خیال تو تو گشتم پای تا سر من

تو آمد رفته رفته رفت من آهسته آهسته

سپردم جان و دل نزد تو و خود از میان رفتم

کشیدم پای از کوی تو من آهسته آهسته

جهان پر شد ز حرف فیض و رندیهای پنهانش

شدم افسانهٔ هر انجمن آهسته آهسته

همسرم روزت مبارک

چه زیباست نوشتن ، وقتی میدانی او میخواند 

چه زیباست سرودن ، وقتی میدانی او میشنود 

و چه زیباست دیوانگی به خاطر او ، وقتی میدانی او می بیند . . .

همسرم ، تمام زندگیم ، روزت مبارک

14 اردیبهشت

نمی دانم که دانستی دلیل گریه هایم را

نمی دانم که حس کردی سکوتم را

ولی دانم که می دانی من عاشق بودم و هستم

وجود ساده ات بوده که من اینگونه دل بستم

عزیزم همیشه عشق من هستی و خواهی بود

تولدت مبارک فرنازم

در تمام عمرم یک بار عاشق شدم

و وابسته به کسی که برای داشتنش حاضرم

 از تمام زیبایی های دنیا بگذرم

نبض حیاتم بعد از عشق به خدا برای تو می تپد

سالروز تولدت مبارک

می‌خواستم زیباترین کلام را برایت بنویسم

اما پنداشتم ساده نوشتن همچون ساده زیستن زیباست

تولدت مبارک فرنازم

دوستت دارم

تا آخرین نفس دوستت دارم